Storyline

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3194
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 17 Okt 2016, 19:43

In alle tumult was Victoria even het besef van tijd kwijt. Ze was vooral heel erg blij dat haar plan leek te werken en vol euforie had ze haar vuist in de lucht gegooid en een kreet geuit. Nu voelde dat heel erg stom, want te vroeg juichen was dodelijk, zo bleek wel weer.
Waar dat gigantische beest vandaan kwam, wist Vic niet maar ze wilde vooral dat de slang -kon je dit nog slang noemen- ook snel weer verdween. Wat dat betreft was Victoria wél echt een dame die binnenshuis was opgegroeid: ze hield niet van beesten al had ze heel veel lol gehad met Murdoch toen ze een poging deden om te vissen.
Lijkbleek bleef ze doodstil staan, om daarna verward richting het geluid te kijken. Ravides? Ze was behoorlijk bang en raakte ook wel aardig in paniek. Langzaam begon ze achteruit te schuifelen. Elk beetje extra afstand was wel een goed idee. Ze was er niet het type voor om iemands naam te jammeren en om hulp te smeken, maar deze situatie kwam behoorlijk dichtbij. Victoria had haar blik weer op de slang gericht en was direct niet meer in staat om te bewegen.

Calli was niet zo dol op vuur en dat dat ineens overal was in het kamp zorgde ervoor dat ze maakte dat ze wegkwam. Als ze de jongen niet kon krijgen, dan maar het kreng dat voor het vuur had gezorgd!
Haar gele ogen hielden haar wel in bedwang.. nog eventjes en ze was van haar!
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 112
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 18 Okt 2016, 19:05

Zoeeeeefffff... Pong. Plop. Ravi's pijl viel als een zielig twijgje op de grond. Fijn. Dat beest had een dikke huid. Ravi's ogen schoten naar zijn zusje. Ondanks zijn dagenlange zwijmeltoestand had het water hem merkwaardig helder gemaakt. Dit ging hij niet laten gebeuren. Hij keer naar Murdoch en wees naar een houten staak die uit een van de wrakken van de karavaanwagens stak. Zonder te wachten trok hij vervolgens een sprintje naar de rechterkant. Hij spande zijn boog nogmaals en richtte op het oog van het monster. "Verkeerde zusje, rotbeest."

---

Murdoch knikte naar Ravi en begon op zijn beurt te rennen. Met wat moeite wist hij de houten balk - die nog behoorlijk smeulde - uit het wrak te trekken. Terwijl Ravi pijl na pijl richting de luid sissende slang stuurde, sleepte hij de balk richting Victoria. "Help me de punt omhoog houden! Niet loslaten! Wacht totdat je de onderkant van haar kin kunt zien," schreeuwde hij.
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3194
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 19 Okt 2016, 12:05

De stem van Murdoch verbrak voor de tweede keer de hypnotische werking die de slang op haar had en verward keek Victoria om zich heen. Het duurde een paar seconden voordat de woorden doordrongen, maar ze schoot hem te hulp wat alleen maar lukte omdat Ravi de slang afleidde. "Ben je gek geworden?!" Haar stem sloeg over en ze zag nog altijd bleek van angst. "We moeten er vandoor nu dat kan, ik wil niet..." Ze kon haar woorden niet eens afmaken. Met moeite beet ze op haar lip en keek weg van haar reisgenoot. Het laatste wat ze wilde was dat hij haar als een of ander bang kind zag dat niets kon. Dus hielp ze hem met slepen en luisterde naar zijn aanwijzingen.
"Au!" het hout schuurde haar huid en Victoria liep een behoorlijke splinter op, die met elke ruk dat ze de lange staaf verder sleepten, behoorlijk prikte. Bijna liet ze het ding helemaal aan Murdoch over toen ze merkte dat haar woordje de aandacht trok van de gigantische slang. "M.. M-Murdoch...?" stamelde ze.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 112
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 22 Nov 2016, 14:36

Murdoch draaide zijn hoofd richting Victoria toen hij haar kreet en zijn naam hoorde. Veel tijd om te reageren was er echter niet. De slang siste hard toen de geur van het bloed haar neusgaten bereikte. Murdoch keek net de verkeerde kant op, waardoor hij haar niet zag aankomen. Met een harde zweepslag van haar staart, sloeg Calli Murdoch op de achterkant van zijn hoofd. Hij verloor het bewustzijn direct en viel op de grond. Een triomfantelijk geluid kwam uit de neusgaten in de slangenkop. Toen richtte het monster haar gele ogen op Victoria.

---

Ravi gromde. Hij moest ook alles alleen doen. Maar hij kreeg niet veel tijd. De kop van de slang schoot naar voren en de puntige tanden klapten dicht rondom de bovenarm van Victoria. Ravi vloekte luid en rende naar voren, greep het zwaard van de bewusteloze Murdoch van de grond en nam met beide handen het gevest vast terwijl hij heel dicht bij het beest ging staan.
“Verkeerde zusje zei ik toch!”
Vervolgens stak hij de punt van het zwaard met al zijn kracht recht in het oog van het beest, dat zich nu eindelijk op de juiste hoogte bevond. Het lichaam van de slang sidderde en de punt van het zwaard kwam aan de andere zijkant van de kop weer naar buiten. Het slangenlijf schokte. Ravi trok het zwaard weer los, waardoor er een fontein aan bloed door de lucht vloog. Toen zakte het beest op de grond in elkaar.
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3194
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 22 Nov 2016, 14:46

Victoria gaf een fantastisch voorbeeld van waar de vrouwelijke gil vandaan kwam. Niet alleen kreeg ze een halve douche van slangenbloed, Murdoch lag op de grond en haar arm zat vast! Trillend op haar benen wist ze zichzelf te bevrijden en haastte zich naar Ravi. Ze knuffelde hem onhandig en gaf hem toen een stomp. "Stommeling! Waarom moet je altijd alles alleen doen en waarom denk je in de vrede dat jij pap kunt overhalen om zijn macht te laten gaanen weg te gaan bij de Dwaalgeesten? Dwaallichten? Gevallen!"
Ze was totaal over de zeik door de slang en het hele gebeuren en uitte een gefrustreerde kreet om daarna haar broer maar te laten staan. Bezorgd knielde ze bij Murdoch neer en streek zijn donkere haar uit zijn gezicht.

Met de dood van Calli, was voor Royenna ook de betovering verbroken en ze kwam net aanlopen toen Vic uitviel tegen Ravi. Wauw. Blijkbaar waren ruzies in gezinnen hetzelfde voor rijke mensen als bij boerenlui. Wat ongemakkelijk bleef ze staan en plukte het mos uit haar oren.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 112
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 22 Nov 2016, 19:04

Ravi beantwoordde de knuffel van zijn zusje maar trok zijn wenkbrauwen op bij haar tirade. "Wat had ik dan moeten doen? Hem laten gaan? Dat zou je me ook nooit vergeven," mompelde hij tegen haar rug. Hij was bezorgder om Victoria's arm dan om haar goedkeuring, maar dit was niet echt een moment voor een uitgebreide discussie. Heel even stond hij daar maar wat te staan, maar al gauw kreeg hij Royenna in het oog. Zijn blik gleed over haar gezicht en hij zette drie snelle stappen in haar richting voordat hij het meisje tegen zijn borstkas aandrukte. Nu Calli weg was (de andere circusartiesten leken als sneeuw voor de zon verdwenen, hoewel hun blik niet ver weg kon zijn), was zijn hoofd weer helemaal helder en kreeg hij pas door hoe stom hij geweest was. "Het spijt me zo erg Royenna. Ik had nooit gedacht... Ik had haar nooit in mijn hoofd moeten toelaten."

---

Murdochs hoofd wilde niet echt, ondanks dat het gezang eindelijk afgelopen was. Hij voelde dat iets zachts hem over zijn hoofd streek en hij ving het met zijn hand. Zijn blik zocht die van Victoria. "Waar... Waar is dat beest?"
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3194
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 22 Nov 2016, 20:04

Royenna drukte zich tegen hem aan en knuffelde hem stevig terug. Ze had haar gezicht tegen zijn borst en was heel vast van plan om niet direct los te laten. "Het is oké," mompelde ze. Haar stem werd wat gedempt door zijn kleding, maar daar trok ze zich niets van aan. Het was veel te fijn om weer zo goed als helder te zijn en Ravi's armen om zich heen te voelen.
"We konden niet weten dat ze gestoorde gekken waren." Ze waren beiden wel wezens van instinct, maar een kans om te liften was een kans om te liften en meestal waren reizende mensen wel een stuk vriendelijker dan dit. "Gaat het wat? Wat doet je zusje hier eigenlijk?"
______

"Ssssh.. blijf liggen." Hij had een aardige smak gemaakt en het zou Victoria niet verbazen als hij eventjes wazig en duizelig zou zijn. De hoofdpijn zou straks wel op komen dagen. Ze glimlachte om zijn hand op de hare. "Dood," antwoordde ze simpel, al was het niet zo simpel. Haar arm deed pijn en tintelde en het dove gevoel verspreidde zich razendsnel. Ze maakte een geluidje toen de pijn kwam opzetten en begon over haar hele lichaam te trillen. Hard kneep ze in Murdoch's hand om zich ergens aan vast te klampen en sloeg toen dubbel van de pijn.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 112
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 13 Dec 2016, 19:36

Ravi bromde even tevreden terwijl het meisje in zijn armen verdween. Zijn grootste spijt was nog wel dat het zo gemakkelijk gegaan was. Bovendien was het gevaar nog niet volledig geweken. “Sommige van de gekken zijn hier nog. We moeten zo verder.” Bij de opmerking over zijn zusje werd zijn grip iets losser, maar Ravi liet Royenna nog niet los. “Geen idee eigenlijk.” Toen werd zijn kaak even strak. “Murdoch…”

Maar voordat hij die gedachte af kon maken, klapte Victoria dubbel. Binnen een seconde had was Ravi in de buurt om haar op te vangen, maar zijn ogen gingen gejaagd over het gezicht van zijn zusje. “Vic! Verdomme.” Zijn gedachten gingen pijlsnel. “Dat verdomde serpent was giftig. Giftig beest in het circus… Tegengif! Royenna! Zoek in de karren naar tegengif! Ze moeten iets hebben voor een noodgeval.” Zachtjes wiegde hij Victoria heen en weer. “Rustig maar Vic. Je hebt ons net gered, weet je nog? Zo’n slangetje geen partij voor jou. Blijf bij me, Vic...”

------

Heel even was Murdoch gerustgesteld toen Victoria het lot van de slang bekendmaakte. Echter kreeg hij vrijwel tegelijkertijd de wond op haar arm in de gaten. Voordat hij iets kon doen verstrakte haar grip om zijn hand en kwam Ravi in actie. Murdoch zag je gejaagde blik in Ravi’s ogen en kwam overeind. Veel te snel, zo bleek, want hij was genoodzaakt om vrijwel direct naar zijn hoofd te grijpen.
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3194
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 13 Dec 2016, 20:01

Zoek in de karren? Serieus? Ze rolde nog net niet met haar ogen, maar rende naar de eerste de beste kar zonder te weten waar ze naar zocht en hoe het eruit zou zien. Zocht ze naar een flesje waar het duidelijk op stond? Naar kruiden? Naar... In elk geval zou niet elke kar iets hebben en Royenna begon na te denken terwijl ze zocht. Er moest een kar zijn waar het logisch was dat er geneesmiddelen waren.
Ze begon bij de woonwagens die het dichtst bij de dierenkooien waren, maar kwam oog in oog te staan met een bewoner.
"Het meisje is zo goed als dood," lachte ze kakelend.
"Dat zullen we nog wel zien," mompelde Royenna en deelde een flinke vuistslag uit en hupte de woonwagen in.

--------

Raspend haalde ze adem en staarde naar Ravi. Hij zag er wazig uit, en ze herkende vooral zijn stem. "Niet... niet..." Victoria deed haar best om te vechten en haar gedachten helder te krijgen. Het frustreerde haar mateloos en haar lippen vormden woorden die ze niet kon produceren. Eventjes sloot ze haar ogen, maar opende ze direct weer omdat ze wel door had dat wegdrijven niet zo'n best idee was.
"Ravi... niet boos zijn op... op Murdoch... ik.. ik vertrok.. zelf.." bracht ze uiteindelijk uit. Haar gezicht vertrok toen de pijn door haar heen bleef golven en haar blauwe ogen liepen vol tranen.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast